Bugünün Tarihi:
 
Sık Kullanılanlara Ekle

 LİTERATÜR 003:

< ANASAYFA      

 

  

                                                    

       

        OBSTRUKTİF UYKU APNEDE TİP 2 DİABET, GLİSEMİK KONTROL VE CPAP

 

Orijinal Makale:Type 2 Diabetes, Glysemic Control, and Continuous Positive Airway Pressure in Obstructive Sleep Apne (Arch Intern Med. 2005;165:447-452)

 

             Obstruktif uyku apne erkeklerin %4’ü, kadınların %2’inde görülen ortak bir rahatsızlıktır

Yapılan pek çok çalışma uykuda solunum bozukluklarının (SDB) hipertansiyon, inme ve iskemik kalp hastalıkları gibi kardiovasküler hastalıkların oluşmasında önemli bir risk faktörü olduğunu göstermiştir

SDB ile DM arasındaki ilişki yıllar önce farkedilmiş

Rees, obstruktif uyku apnenin tip 1 DM ile karşımıza çıktığını bildirmiştir

Mondini ve arkadaşları otonomik nöropatinin eşlik ettiği diabetik hastalarda solunum rahatsızlıklarının sık olduğu saptamıştır

Al-Delaimy ve arkadaşları tip 2 DM gelişiminde >10 yıl horlamanın risk olduğunu bulmuştur

2 çalışmada ise SDB’nin glukoz intoleransı ve

insulin rezistansı ile ilişkisi saptanmıştır

Bel kalça oranı ile obezite saptanmış tip 2 DM hastalarda SDB ile insulin glukoz ve HbA1c seviyeleri arasında ilişki vardır 

SDB’nin CPAP ile tedavisinde insulin sensivite değişiklikleri

Brooks ve arkadaşlarının 10 hasta üzerinde yaptığı çalışmada >4 ay CPAP tedavi ile insulin sensivitesi gelişmiştir

Harsch, CPAP uygulanan 40 hastada öglisemik klemp tekniği ile insulin sensivitesi geliştiğini bulmuştur 

Nonobezlerde insulin sensivitesi 2 günde gelişirken, obez hastalarda bu en az 3 ay sürmüştür

İnsulin sensivitesi BMİ’de değişim olmadığında oluşur

Smurra ve arkadaşları ise 2 aylık CPAP tedavi ile glukoz toleransı, HbA1c seviyesi ve insulin rezistansında değişiklik saptamamıştır

Son zamanlarda yapılan 9 çalışmanın 8’inde SDB hastalarında CPAP tedavi ile metabolik değerlerde devamlı bir düzelme olmadığı raporlanmıştır

İnsulin rezistansı ile SDB arasındaki güçlü bağlantı, diabetik hastalarda SDB tedavisi ile glukoz kontrolü sağlanabileceği düşündürmektedir

SDB’de CPAP ile insulin sensivitesi gelişir

Bu çalışmada amaç, tip 2 DM obez hastalarda CPAP ile glisemik etkileri görmektir

24 saatlik glukoz monitorizasyonu

 

1.Metodlar
1.1.Hastalar

 

Uyku kliniğindeki SDB hastaları

Tip 2 DM ve uyku apne gelişebilecek olanlar

HbA1c > %7

42 hastanın 3’ü CPAP ihtiyacı olmadığı,

4 hasta CPAP tedavisini kabul etmediği,

8 hasta CPAP sonrası glukoz monitorizasyonunu reddettiği,

2 hastada glukoz monitorizasyonunu tamamlamadığı için çalışma dışı kaldı

CPAP tedavi öncesi hastalardan bazal glukoz ve HbA1c seviyesi ve 72 saatlik glukoz monitorizasyonu  alındı

30-90 günlük CPAP tedaviden sonra tekrar kan glukoz ve HbA1c seviyesi ve 72 saatlik glukoz monitorizasyonu yapıldı

Bu protokol İnstitutional Review Board for Protection of Human Subjects tarafından geliştirildi

 

1.Metodlar
1.2.Devamlı glukoz monitor sistemi(CGMS)

 

CGMS intertisyel glukoz seviyesini ölçer

5 dakikada 1 sinyalleri kaydeder

Ölçüm periyodu 72 saattir

Sensor ile glukozmetre arasındaki ortalama fark  5.4 mg/dl

Sensor günde 3-4 defa hastaların kendi baktıkları değerler ile kalibre edilmiştir

Anamnez ve FM sonrası sensor subkutan yerleştirildi

Tüm girişleri ve tüm oluşan aksaklıkların tamirini bir fizikçi yaptı (A.R.B.)

Monitorizasyon sürecinde diet yapıldı

Monitorizasyon sonrası hastalar kliniklerine döndüler

Datalar indirildikten sonra analiz yapıldı

 

1.Metodlar
1.3.Polisomnografi

 

16 kanallı polisomnografi 2 uyku monitor sisteminden 1’ini icra etmektedir

Her çalışmada elektrodlar standart yerlerine yerleştirilmiştir

Santral ve oksipital EEG

EOG

Submental EMG, her iki bacak EMG

Nazal ve oral solunumu ölçen termitor

Her polisomnografi kayıtları 30 saniyelik epoklar ile skorlanmıştır

CPAP tedavisine iyi cevap vereceği düşünülen SDB hastalarına CPAP titrasyonu yapılmıştır

 

1.Metodlar
1.4.CPAP’ın Monitorizasyonu

 

2 tane mikrochipli CPAP kullanıldı

ResMed S6 Elite veya RemstarPro

Her 2 makine de en az 3 ay süre ile kayıt yapabilir (hastanın yüzüne uygulandığı süreler baz alınarak)

Hastanın kullandığı maske tipi kaydedilen datalara etki etmemektedir

Her gece 4 saat CPAP tedavisine uyum sağlandı

 

1.Metodlar
1.5. Anket

 

Hastalarda gündüz uyuklamaları (Epworth Sleepiness Scale) ve yeme alışkanlıkları (CGMS’de glukoz pikleri,diet monitorü)

Epworth skalası 8 soru skalasıdır

0-3 skoru olan hasta herhangi bir zamanda uykuyu stimüle edecek durum olmasa da reflex olarak uyuklamaktadır

Bu skala hastalığın boyutu ve CPAP kullanım süresi ile koreledir

 

1.Metodlar
1.6.İstatiksel Analiz

 

SPSS,version 11

Nonparametrik istatiksel metodlar nedeni ile

Mann-Whitney test bağımsız grup ile kategorize olmayan değerleri karşılaştırmak için

Friedman test tedavi öncesi ve sonrası glukoz ölçümleri karşılaştırmak için

Scatterplots ve Spearman oranı kategorize olmaya değerler arasındaki ilişki için

 

Sonuçlar ve Tartışma

 

SDB’nin efektif tedavisi tip 2 DM obez hastalarda glisemik kontrole izin verir

 Her 5 dakikada 1 yapılan intertisyel glisemik kontrol ve HbA1c seviyelerindeki değişiklik gözlemi ile glisemik kontrol geliştirildi

CPAP tedavi glukoz >200 mg/dl olanlarda postprandial hiperglisemiyi azalttı

CPAP glisemik kontrol olmayanlarda HbA1c düzeylerini de azalttı

Sonuçta,

        düzenli CPAP kullananlarda

                HbA1c düzeyi azalırken,

             düzensiz CPAP kullananlarda

                            tedavi etkisiz kalmıştır

CPAP etkilerini görmek için rutin günlük aktivite yapan hastalarda CGMS kullanılarak 24 saatlik glukoz kontrolü yapıldı

CGMS ile sağlıklı gönüllülerde yapılan çalışmalar en az tip 1 ve tip 2 DM’lilerde yapılanlar kadar doğrudur

Sağlıklı gönüllülerde plazma glukoz seviyesi akut olarak değişmiştir   

Diabetli hastalarda CGMS ile kendi kontrolleri arasında benzerlik %96.2

Bu çalışmada CGMS değişikliği, HbA1c değişiklikleri ile benzerdir

Pek çok çalışmada horlama ve SDB , diabet gelişimi ile ilişkili bulunmuştur

SDB, insulin rezistansı ile ilişkilidir, bu da metabolik ve kardiovasküler risk faktörü oluşturmaktadır

CPAP tedavisine uyum, metabolik gelişimde önemlidir

Bu sonuçlar tip 1 DM ve SDB olan hastalarda CPAP kullanılması gerektiğini, SDB ile glukoz intoleransı arasında ilişki olduğunu göstermiştir

Günlerce yapılan 5 dakikalık monitorizasyonda CPAP tedavi ile postprandial glukoz seviyelerinin etkileştiği görülmüştür

n      CPAP tedavi insulin rezistansı ve sempatik aktivite üzerine etkir

n      Sempatik aktivite artışı arousal ve hipoksemiye neden olur, bu kontrregulatör stres hormonlarının salınmasına ve SDB’de insulin rezistansı oluşumuna neden olur

Çalışma plasebo grubunun eksikliği ile sınırlanmıştır

Hastalar randomize edilememiştir

Hastalar CPAP öncesi ve sonrası kendi kontrolleri ile kontrol edildi

Monitorizasyonun olması CPAP uyumu iyi olan ve kötü olanı karşılaştırma fırsatı vermiştir

CPAP kullanım süresi ile HbA1c arasında güçlü bağlantı mevcut

CPAP’a uyum gösterenlerde bu bağlantı daha belirgin

CPAP uyumu iyi olan kişiler medikal tedaviye de iyi uyum sağlayacağından bu çalışmada medikal tedaviye izin verilmemiştir

Diabetik hastalarda

              obezite ve SDB

                         tedavi açısından önemlidir

HbA1c seviyesi diabetin komplikasyonlarının oluşumunu önlemek açısından bakılmalıdır

SDB’de CPAP tedavi glukoz homeostazını sağlamaktadır

Çalışmanın sonucu,

Yüksek glukoz seviyesi olan veya

Bozulmuş glukoz toleransı olan SDB hastalarının tedavisi

Diabet oluşumunu ya da ilerlemesini önler

Bu da SDB’li, insulin rezistanslı ve obezlerde kardiovaskuler riski azaltır

  

Moderatör:    Prof.Dr.Mehmet Karadağ, Çeviri:  Dr. Nazan NALCI 

 

 

 

 

 

 

Copyright: UykuBozuklugu.com 2005-2006 Tasarım: Dr.Rıza Eröksüz İçerik&Düzenleme: Prof.Dr.Mehmet Karadağ